FORUM Łódzkich Mam

Każda z nas ma takie momenty, które uwielbia, dla których pomimo zmęczenia, zrezygnowania i złości, nie zrezygnowałaby z tego małego człowieka.
Jaki to moment? Czy jak dziecko powie "mama"? Czy może są jeszcze jakieś inne?
Ja na dzień dzisiejszy mam dwa.
Jak rano mój synek na mój widok śmieje się w głos
I jak na miarę swoich możliwości mocno wtula się we mnie

Wiem, że kiedyś będzie mi tych chwil brakowało, więc dopóki trwają staram się nimi cieszyć.

Zdecydowanie to jak zaraz po porodzie dostałam młodą na rękę!!! To był najcudowniejszy moment.
Kolejny to jak pierwszy raz powiedziła "Kocham Cię"...
Te momenty wywarły na mnie największe wrażnie. Wiem, że po drodze był "pierwszy krok", pierwsze słowo, pierwszy ząb itp. , ale to wszystko przy tych dwóch chwilach staje się jakoś mniej znaczące...

Jak narazie to każdy drobny sukce mojego synka podnoszenie głowy turlanie się.
No i śmiech w głos.
Chodź cały czas nie mogę się doczekac kiedy powie Kocham Cię mamo napewno jeszcze to potrwa.

Takich pięknych momentów było już sporo i mam nadzieję, że będzie jeszcze więcej Jak dotąd mogę wymienić pierwsze spotkanie, uśmiech na widok mamy, przytulaski, buziaki, słowa Kocham Cię mamuś (a także kilka innych tekstów), radość gdy wracam do domu (nawet po krótkiej nieobecności) i wiele wiele innych

ojj dużo by tu pisać, a im dziecko starsze tym więcej. na chwile obecną najbardziej rozczulają mnie dwie sytuacje:
1. kiedy młoda przybiega do mnie, łapie za szyje i mówi "Kocham Cie wies"
2. kiedy odbieram ja z przedszkola, a ona w podskokach biegnie przez korytarz z okrzykiem "hura już po mnie przyszłaś. fajnie było" i mocno się przytula mówiąc "stęskniłam się za Tobą"

Pepsi,

a mnie wczoraj nostalgicznie jakoś wzięło na myślenie o tym że nieważne co robią, to i tak cieszę się, że dane mi jest ich wychowywać. I niech to trwa jak najdłużej. to chyba w związku z tym, że znów dowiedziałam sie o poważnej chorobie w otoczeniu. Musze zacząć dostrzegać pozytywy nawet w ciezkich chwilach. Przecież ogólnie super być rodzicem I obym mogła być z nimi jak najdłużej.

Póki co
- pierwsze "mama" ba nawet "tata"
- całuski uwielbiam jak daje mi buziaki - koniecznie z otwartą buźką

Tak sobie myślę od dłuższej chwili, które to chwile - i wiecie co? Nie potrafię wyróżnić ani jednej. UWIELBIAM JE WSZYSTKIE!
Nawet te, kiedy Antoś ćwiczy moje nerwiczki.

Deco-Ania pisze:Tak sobie myślę od dłuższej chwili, które to chwile - i wiecie co? Nie potrafię wyróżnić ani jednej. UWIELBIAM JE WSZYSTKIE!

Ot i sedno sprawy
Mimo, iż moje dzieci dość często mnie wkurzają to uwielbiam je. Jak wracam po pracy i widzę te uśmiechnięte mordki to aż żyć się chce

Pepsi, jestem dokładnie na tym samym etapie... Te słowa bardzo mnie rozczulają i nagle moje serce jakieś takie miękkie się robi.
Dla mnie cudownym momentem były również:
- pierwszy dotyk malutkich rączek, które badały każdy centymetr mojej twarzy
- pierwszy śmiech Kai. Pamiętam, że był zupełnie niespodziewany i aż się popłakałam ze wzruszenia.
- no i pierwsze "mama" wypowiedziane szeptem

Każdy uśmiech i śmiech mojego dziecka sprawia, że mam ochotę skakać z radości, że jestem Jego mamą. No i uwielbiam jak się we mnie wtula i jak patrzy nam mnie takim ufnym spojrzeniem. Mogę na niego patrzeć godzinami kiedy śpi i zawsze wtedy dziękuję Bogu, że mam Mateuszka.
Ogromne wrażenie zrobił na mnie pierwszy krzyk synka - wtedy chyba zrozumiałam, że naprawdę jestem mamą.

Piękny był moment kiedy wyciągnęli Młodego z mojego brzucha po dramatycznej akcji, podczas której nie wiedziałam tak naprawdę jak to się wszystko skończy; kiedy przyłożyli mi go golutkiego do buzi, to było naprawdę cudowne uczucie.
Teraz każdy dzień przynosi coś takiego, każdy uśmiech, każdy śmiech, nawet płacz sprawia, że jestem najszczęśliwszą osobą na świecie Wczoraj odkryliśmy pierwszy ząbek i też się wzruszyłam, że mój synek jest już taki duży
Nie mogę sobie wyobrazić powrotu do pracy... jeny, jak ja będę tęsknić za tym małym człowiekiem...

jak się we mnie wtula i zasypia w ramionach, głośny śmiech w ataku gilgotek i te słodkie buziaki tak jak u kakonki koniecznie z otwartą buźką a i jeszcze jak się czegoś boi to leci od razu i się wtula, wtedy wiem że czuje się przy mnie bezpiecznie i ufa mi bezgranicznie.

Moimi najpiękniejszymi chwilami są jak budzimy się rano i z łóżeczka mojego dziecka rozlega się nie mamuuuusiuuu tylko "Paaaaaaaataaaaaaaaaa" bo tak nazywa mnie moje dziecko (bo mąż na mnie tak mówi) zamiast Pati to Pata.
Jak się przewróci i nikt oprócz mamuni nie może go wtedy przytulać. Jak śmieje się w głos jak całuje go w szyję, jak mówi Mamusiu choć tutaj juś. Jest wiele takich chwil, że rozpiera mnie duma i jestem mega szczęśliwa że jestem mamą, szczególnie teraz kiedy moje dziecko zaczyna mówić i kontakt z nim jest 100% łatwiejszy.
Aaaaa i zapomniałabym o najważniejszym. Kiedy moje dziecko mówi do mnie Kokaaam ( czyli Kocham)

szaraczarownica pisze:Każda z nas ma takie momenty, które uwielbia, dla których pomimo zmęczenia, zrezygnowania i złości, nie zrezygnowałaby z tego małego człowieka.
Jaki to moment? Czy jak dziecko powie "mama"? Czy może są jeszcze jakieś inne?

Oczywiście uwielbiam momenty, kiedy Karolcia się do mnie tuli, kiedy mówi kocham, itp. Rozczulają mnie chwile kiedy udowadnia jaka jest mądra, empatyczna. No i teraz moment na próżność: jak ktoś mówi, że jest śliczna i grzeczna.

Jest dużo takich chwil... Kiedy się uśmiecha, kiedy się głośno śmieje, kiedy idziemy i trzyma mnie za rękę (bo to zdarza się baaaardzo rzadko), ale najbardziej uwielbiam, gdy łapie mnie obiema rączkami za szyję i tak mocno się do mnie przytula, często kładąc głowę na moim ramieniu Po prostu kocham czuć te pulchne, obejmujące mnie rączki
No i wszystkie chwile, gdy pokazuje, że mama jest dla niego najważniejsza np.

Patrycja11 pisze:Jak się przewróci i nikt oprócz mamuni nie może go wtedy przytulać